Αρχική
Πρόσφατα Κηρύγματα Κυριακής Κηρύγματα Διάφορα Μαθήματα Επισκέπτες Ομολογίες
25 Ιανουαρίου 2013 - 14.18.07
Δείτε περισσότερα...
lightofgod?

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

 

1. Τι μορφή διακυβέρνησης έχει η εκκλησία;

 

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής έχει για αρχηγό και θεμελιωτή της πίστης τον Ιησού Χριστό.
Δέχεται τις διακονίες και τα χαρίσματα μέσα από τα οποία το Πνεύμα το Άγιο την οδηγεί σε όλη την αλήθεια.

Η δομή της εκκλησίας αποτελείται από τον ποιμένα-επίσκοπο, και από τους πρεσβυτέρους που απαρτίζουν το πρεσβυτέριο της εκκλησίας. Σκοπός τους είναι να ποιμάνουν το ποίμνιο της εκκλησίας μέσα από την πνευματική καθοδήγηση της προσευχής και του Λόγου του Θεού και του Πνεύματος του Αγίου.
Οι διακόνοι έχουν σαν σκοπό να ρυθμίζουν τις υλικές ανάγκες της εκκλησίας ως οργανισμού και εκλέγονται από το σώμα της εκκλησίας.

Ο ποιμένας – επίσκοπος έχει την καθολική αποδοχή στο σώμα της εκκλησίας. Οι πρεσβύτεροι χειροτονούνται με εισήγηση του ποιμένα και σύμφωνη γνώμη του πρεσβυτερίου ενώ οι διάκονοι εκλέγονται από το σώμα της εκκλησίας ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν.

 

2. Ποια είναι τα θεμελιώδη δόγματα της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής;

 

Παρακάτω αναφέρουμε τα βασικά δόγματα της πίστης που τηρεί η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής.

1. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … Η Αγία Γραφή είναι Θεόπνευστη και φανερώνει το σωτήριο σχέδιο του Θεού για τον άνθρωπο.

2. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … Υπάρχει μόνο ένας αληθινός Θεός: (Πατήρ, Υιός και Πνεύμα Αγιο, Τριάδα ομοούσιος και αχώριστος).

3. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … Στην Θεότητα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και την ενανθρώπισή του.

4. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ …ότι ο ανθρωπος καθ’ ομοίωση και εικόνα Θεού πλασμένος, αμάρτησε με την παρακοή του – εισάγοντας την αμαρτία και κατ’ επέκταση το θάνατο στον κόσμο.

5. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … Κάθε άνθρωπος μπορεί να αποκαταστήσει την σχέση του με τον Θεό μέσα από την Σωτηρία (αναγέννηση) που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός δια της πίστεως σε Αυτόν.

6. ΕΚΤΕΛΟΥΜΕ … τα δύο βασικά διαταγμάτα του Ιησού Χριστού:

(1) Βάπτιση στο νερό, αφού κάποιος πιστέψει στον Ιησού Χριστό

(2) Θεία κοινωνία

7. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … στο βάπτισμα στο Αγιο Πνεύμα που δίδεται εις τους πιστεύοντας

8. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … οτι η εκκλησία έχει σκοπό να φανερώσει τον Ιησού Χριστό στους ανθρώπους.

9. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … ότι ο Χριστός θεραπεύει τον άνθρωπο και σήμερα.

10. ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ … στην μακάρια ελπίδα–υπόσχεση ότι ο Ιησούς όπως αναλήφθηκε, θα επιστρέψει στην γη – Δευτέρα Ελευση – “κρίναι ζώντας και νεκρούς”.

 

3. Ποιο είναι τα δόγμα της σωτηρίας;

 

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η μόνη ελπίδα σωτηρίας του ανθρώπου είναι μέσω της εξαγοράς του χυμένου αίματος του Ιησού Χριστού του Υιού του Θεού.
Προϋποθέσεις για την Σωτηρία:
Η σωτηρία λαμβάνεται δια της μετανοίας προς το Θεό και της πίστεως προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Με τον καθαρισμό των αμαρτιών και την αναγέννηση και την πλήρωση του Αγίου Πνεύματος, δια της επιείκειας της χάριτος και μέσω της πίστης, ο άνθρωπος γίνεται κληρονόμος του Θεού, σύμφωνα με την μακαρία ελπίδα της αιώνιας ζωής.
Ιωάννης 3:3 {Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού.}
Ρωμαίους 10:13-15 {διότι Πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή. Πως λοιπόν θέλουσιν επικαλεσθή εκείνον, εις τον οποίον δεν επίστευσαν; και πως θέλουσι πιστεύσει εις εκείνον, περί του οποίου δεν ήκουσαν; και πως θέλουσιν ακούσει χωρίς να υπάρχη ο κηρύττων; Και πως θέλουσι κηρύξει, εάν δεν αποσταλώσι; Καθώς είναι γεγραμμένον· Πόσον ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά.}
Εφεσίους 2:8 {Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον}
Τίτος 2:11 {Διότι εφανερώθη η χάρις του Θεού η σωτήριος εις πάντας ανθρώπους}
Τίτος 3:5-7 {ουχί εξ έργων δικαιοσύνης τα οποία επράξαμεν ημείς, αλλά κατά το έλεος αυτού έσωσεν ημάς διά λουτρού παλιγγενεσίας και ανακαινίσεως του Αγίου Πνεύματος, το οποίον εξέχεε πλουσίως εφ’ ημάς διά Ιησού Χριστού του Σωτήρος ημών, ίνα δικαιωθέντες διά της χάριτος εκείνου, γείνωμεν κληρονόμοι κατά την ελπίδα της αιωνίου ζωής.}

Η απόδειξη της Σωτηρίας:
Η άμεση απόδειξη της σωτηρίας είναι η μαρτυρία του Αγίου Πνεύματος μέσα μας.
Ρωμαίους 8:16 {Αυτό το Πνεύμα συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών ότι είμεθα τέκνα Θεού.}
Η εξωτερική απόδειξη προς όλους τους ανθρώπους είναι μια ζωή με δικαιοσύνη και αληθινή αγιότητα.
Εφεσίους 4:24 {και να ενδυθήτε τον νέον άνθρωπον, τον κτισθέντα κατά Θεόν εν δικαιοσύνη και οσιότητι της αληθείας.}
Τίτος 2:12 {διδάσκουσα ημάς να αρνηθώμεν την ασέβειαν και τας κοσμικάς επιθυμίας και να ζήσωμεν σωφρόνως και δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι αιώνι}

 

4. Ποια είναι η στάση σας απέναντι στους Ορθόδοξους Χριστιανούς;

 

Αναγνωρίζουμε τον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισε ιστορικά καθώς και την προσφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Ελληνικό Έθνος. Επίσης δεχόμαστε ως ιστορικό δεδομένο την ιδιαίτερη σχέση της Ορθοδοξίας με τον Ελληνισμό.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι δυο αυτές έννοιες ταυτίζονται θεολογικά. Υπάρχουν ορθόδοξοι που δεν είναι έλληνες και έλληνες που δεν είναι ορθόδοξοι. Η Χριστιανική Εκκλησία δεν μπορεί και δεν θα έπρεπε να ταυτιστεί με ένα συγκεκριμένο έθνος. Δεν μπορεί να ισχύει η αντίληψη ότι κάποιος είναι αυτομάτως Χριστιανός, επειδή είναι πολιτογραφημένος Έλληνας και βαπτισμένος Ορθόδοξος.

Δείχνουμε σεβασμό και αγάπη στον Ορθόδοξο κλήρο και λαό, όπως και σε κάθε άλλη θρησκεία και άλλο λαό. Χαιρόμαστε ειλικρινά και δοξάζουμε το Θεό για όλους τους Ορθόδοξους ευσεβείς πιστούς όπως και για πιστούς άλλων δογμάτων που δέχονται το Σύμβολο της Πίστεως.

Πιστεύουμε πάντα ότι η πλήρη αλήθεια για να ακολουθήσει κάποιος τον Χριστό είναι να αποδεχθεί εντελώς το ευαγγέλιο και για αυτό ευχόμαστε το ευαγγέλιο να αγγίξει μεταμορφωτικά τις καρδιές των Ελλήνων.

 

5. Εχετε αγίους;

 

Τους αγίους καθώς και όλους τους χριστιανούς που έζησαν μια ζωή σύμφωνη με την διδασκαλία του Ιησού (που είναι άγιοι) τους τιμούμε ως παραδείγματα για να μιμηθούμε και να εμπνευστούμε σε μια ζωή πίστης και αφοσίωσης.

Δεν τους προσκυνάμε όμως, ούτε και προσευχόμαστε σ’ αυτούς ως μεσίτες μεταξύ ημών και του Θεού. Α Τιμ 2:5-7 «Διότι είναι εις Θεός, εις και μεσίτης Θεού και ανθρώπων, άνθρωπος Ιησούς Χριστός, όστις έδωκεν εαυτόν αντίλυτρον υπέρ πάντων, μαρτυρίαν γενομένην εν ωρισμένοις καιροίς».

Η προσευχή μας απευθύνεται απευθείας στο Θεό, που μας δίνει το δικαίωμα και το προνόμιο να Τον αποκαλούμε Πατέρα και να βιώνουμε μία σχέση αμεσότητας μαζί Του.

 

6. Πιστεύετε στην Παναγία;

 

Τιμούμε και μακαρίζουμε την Παναγία. Της δόθηκε το προνόμιο να μετάσχει στο μυστήριο των αιώνων, την ενσάρκωση του Θείου Λόγου, του Ιησού Χριστού. Ήταν μια ευλογημένη και αγία γυναίκα: Λουκ. 1:28 «Χαίρε, κεχαριτωμένη· ο Κύριος μετά σού· ευλογημένη συ εν γυναιξίν» που την διάλεξε ο Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους για να εκτελέσει το σχέδιο της σωτηρίας του ανθρώπου.

 

Μνημονεύουμε με σεβασμό την αγιότητά της και παραδειγματιζόμαστε από τη ζωή της, δίνοντας προσοχή στην προτροπή της: Ιωαν. 2:25 «Λέγει η μήτηρ αυτού προς τους υπηρέτας· ό,τι σας λέγει, κάμετε»  που είπε στο γάμο της Κανά. Με την ενέργειά της αυτή έστρεψε τα βλέμματα όλων στον υιό της, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

 

7. Εχετε Ιερείς;

 

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής δεν έχει στην δομή της μια ιδιαίτερη κατηγορία αξιωματούχων («ιερέων») που έχουν την εξουσία να μεταδίδουν και να διαμεσολαβούν τη χάρη του Θεού, όπως γινόταν στον λαό Ισραήλ στην Παλαιά Διαθήκη με την φυλή Λευϊ.

Η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής δέχεται την ιεροσύνη όλων των αναγεννημένων χριστιανών. Η λειτουργία της Εκκλησίας γίνεται μέσα από τις διακονίες και τα χαρίσματα που δίνει ο Ιησούς Χριστός δια Πνεύματος Αγίου στους πιστούς:
Α’ Κορ. 12:27: «Και σεις είσθε σώμα Χριστού και μέλη κατά μέρος. Και άλλους μεν έθεσεν ο Θεός εν τη εκκλησία πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, έπειτα θαύματα, έπειτα χαρίσματα ιαμάτων, βοηθείας, κυβερνήσεις, είδη γλωσσών. Μη πάντες είναι απόστολοι; μη πάντες προφήται; μη πάντες διδάσκαλοι; μη πάντες ενεργούσι θαύματα; μη πάντες έχουσι χαρίσματα ιαμάτων; μη πάντες λαλούσι γλώσσας; μη πάντες διερμηνεύουσι; Ζητείτε δε μετά ζήλου τα καλήτερα χαρίσματα. Και έτι πολύ υπερέχουσαν οδόν σας δεικνύω.”

Με την λειτουργία των διακονιών καταρτίζονται οι πιστοί για την επιτέλεση διαφόρων υπηρεσιών μέσα στην εκκλησία και οικοδομείται η εκκλησία που είναι το σώμα του Χριστού:
Εφες. 4:11: «Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού,»

 

8. Εκτελείτε τα μυστήρια;

 

α) Το ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΕΝ ΥΔΑΤΙ, εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Απαραίτητες προϋποθέσεις για να βαπτισθεί ένα άτομο στο νερό, είναι να έχει πιστέψει στο Χριστό και στο Ευαγγέλιό Του και να έχει μετανοήσει από την αμαρτία. (Μάρκ. 16:16 «Όστις πιστεύση και βαπτισθή θέλει σωθή, όστις όμως απιστήση θέλει κατακριθή»,). Γίνεται επομένως σε άνδρες και γυναίκες που είναι σε θέση να πιστέψουν και να μετανοήσουν. (Πράξεις 8:36-39 «Και καθώς εξηκολούθουν την οδόν, ήλθον εις το ύδωρ, και λέγει ο ευνούχος· Ιδού ύδωρ· τι με εμποδίζει να βαπτισθώ; Και ο Φίλιππος είπεν· Εάν πιστεύης εξ όλης της καρδίας, δύνασαι. Και αποκριθείς είπε· Πιστεύω ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού. Και προσέταξε να σταθή η άμαξα, και κατέβησαν αμφότεροι εις το ύδωρ, ο Φίλιππος και ο ευνούχος, και εβάπτισεν αυτόν»).

β) Τη ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ, που γίνεται ακριβώς όπως την έκανε ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός (Λουκ.22:14-21 «Και ότε ήλθεν η ώρα, εκάθησεν εις την τράπεζαν, και οι δώδεκα απόστολοι μετ’ αυτού. Και είπε προς αυτούς· Πολύ επεθύμησα να φάγω το πάσχα τούτο με σας προ του να πάθω· διότι σας λέγω, ότι δεν θέλω φάγει πλέον εξ αυτού, εωσού εκπληρωθή εν τη βασιλεία του Θεού. Και λαβών το ποτήριον, ευχαρίστησε και είπε· Λάβετε τούτο και διαμοιράσατε εις αλλήλους· διότι σας λέγω ότι δεν θέλω πίει από του γεννήματος της αμπέλου, εωσού έλθη η βασιλεία του Θεού. Και λαβών άρτον, ευχαριστήσας έκοψε και έδωκεν εις αυτούς, λέγων· Τούτο είναι το σώμα μου το υπέρ υμών διδόμενον· τούτο κάμνετε εις την ιδικήν μου ανάμνησιν. Ωσαύτως και το ποτήριον, αφού εδείπνησαν, λέγων· Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον.») και τη παρέδωσε στους Αποστόλους (Α’ Κορ. 11:23-27 «Διότι εγώ παρέλαβον από του Κυρίου εκείνο, το οποίον και παρέδωκα εις εσάς, ότι ο Κύριος Ιησούς εν τη νυκτί καθ’ ην παρεδίδετο έλαβεν άρτον, και ευχαριστήσας έκοψε και είπε· Λάβετε, φάγετε· τούτο είναι το σώμα μου το υπέρ υμών κλώμενον· τούτο κάμνετε εις την ανάμνησίν μου. Ομοίως και το ποτήριον, αφού εδείπνησε, λέγων· Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου· τούτο κάμνετε, οσάκις πίνητε, εις την ανάμνησίν μου. Διότι οσάκις αν τρώγητε τον άρτον τούτον και πίνητε το ποτήριον τούτο, τον θάνατον του Κυρίου καταγγέλλετε, μέχρι της ελεύσεως αυτού.»). Πιστεύει ότι ο άρτος και ο οίνος είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού. (Α. Κορ. 11:27-30). Στην Θεία κοινωνία λαβαίνουν μέρος μόνο οι πιστοί χριστιανοί, που έχουν μετανοήσει από την αμαρτία (Α’ Κορ. 11:28 «Ας δοκιμάζη δε εαυτόν ο άνθρωπος, και ούτως ας τρώγη εκ του άρτου και ας πίνη εκ του ποτηρίου»). Η Θεία κοινωνία γίνεται κάθε Κυριακή (Πράξ. 20:7 «Και τη πρώτη ημέρα της εβδομάδος ενώ οι μαθηταί ήσαν συνηγμένοι διά την κλάσιν του άρτου»).

γ) Το ΓΑΜΟ, που πρέπει να είναι τίμιος σύμφωνα με το Ευαγγέλιο (Εβρ. 13:4 «Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας και η κοίτη αμίαντος· τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός»), απαγορευμένου του διαζυγίου σε κάθε περίπτωση, παρεκτός λόγου πορνείας (Ματθ. 5:32 «Εγώ όμως σας λέγω ότι όστις χωρισθή την γυναίκα αυτού παρεκτός λόγου πορνείας, κάμνει αυτήν να μοιχεύηται, και όστις λάβη γυναίκα κεχωρισμένην, γίνεται μοιχός.») και μη επιτρεπομένου δευτέρου γάμου (Α’ Κορ. 7:11 «αλλ’ εάν και χωρισθή, ας μένη άγαμος ή ας συνδιαλλαγή με τον άνδρα· και ο ανήρ να μη αφίνη την εαυτού γυναίκα.”
»). Μόνο ο θάνατος μπορεί να χωρίσει το ανδρόγυνο (Α. Κορ. 7:39 «Η γυνή είναι δεδεμένη διά του νόμου εφ’ όσον καιρόν ζη ο ανήρ αυτής· εάν δε ο ανήρ αυτής αποθάνη, είναι ελευθέρα να υπανδρευθή με όντινα θέλει, μόνον να γίνηται τούτο εν Κυρίω»), γι’ αυτό και η Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής, δε δίνει διαζύγια.

δ) Το ΕΥΧΕΛΑΙΟ, που αφορά τους ασθενείς και δίνει θεραπεία στο σώμα. Ο ποιμένας και οι πρεσβύτεροι χρίουν τον ασθενή με έλαιο, επιθέτουν τα χέρια τους επάνω του και προσεύχονται, όπως παραγγέλλει ο Λόγος του Θεού (Ιάκ. 5:14 «Ασθενεί τις μεταξύ σας; ας προσκαλέση τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και ας προσευχηθώσιν επ’ αυτόν, αλείψαντες αυτόν με έλαιον εν τω ονόματι του Κυρίου», Μάρκ. 6:13 «και εξέβαλλον πολλά δαιμόνια και ήλειφον πολλούς αρρώστους με έλαιον και εθεράπευον.»). Ο Ιησούς Χριστός θεραπεύει τον ασθενή.

ε) Την ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, που γίνεται από τον μετανοούντα αμαρτωλό ενώπιον πάντων (Μάρκ.1: 5 «Και εξήρχοντο προς αυτόν όλος ο τόπος της Ιουδαίας και οι Ιεροσολυμίται, και εβαπτίζοντο πάντες εν τω Ιορδάνη ποταμώ υπ’ αυτού, εξομολογούμενοι τας αμαρτίας αυτών.» Πράξ. 19:18 «και πολλοί των πιστευσάντων ήρχοντο εξομολογούμενοι και φανερόνοντες τας πράξεις αυτών»), ή κατ’ Ιδίαν (Ιάκ. 5:16 «Εξομολογείσθε εις αλλήλους τα πταίσματά σας και εύχεσθε υπέρ αλλήλων, διά να ιατρευθήτε· πολύ ισχύει η δέησις του δικαίου ενθέρμως γενομένη»), για να λάβει συγχώρεση από τον μόνο Σωτήρα και Λυτρωτή, τον Ιησού Χριστό (Πράξ. 4:12 «Και δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν.»).

στ) Το ΧΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, που συνιστά στους πιστούς, να ζητήσουν από τον ίδιον τον Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, που είναι ο μόνος δυνατός να χρίσει τον άνθρωπο με το Πνεύμα Του το Άγιο (Ματθ. 3:11 «Εγώ μεν σας βαπτίζω εν ύδατι εις μετάνοιαν· ο δε οπίσω μου ερχόμενος είναι ισχυρότερός μου, του οποίου δεν είμαι άξιος να βαστάσω τα υποδήματα· αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί»). Σαν σημείο ότι πραγματικά ένα άτομο έχει χρισθή με Πνεύμα Αγιο, είναι το σημείο των ξένων γλωσσών, που δόθηκε στους αποστόλους και τους χριστιανούς της πρώτης αποστολικής Εκκλησίας (Πράξ. 2:4 «και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.», Πραξ. 19:6 «Και αφού ο Παύλος επέθηκεν επ’ αυτών τας χείρας, ήλθε το Πνεύμα το Άγιον επ’ αυτούς, και ελάλουν γλώσσας και προεφήτευον», Α’ Κορ. 14:22 «Ώστε αι γλώσσαι είναι διά σημείον ουχί προς τους πιστεύοντας, αλλά προς τους απίστους· η προφητεία όμως είναι ουχί προς τους απίστους, αλλά προς τους πιστεύοντας.»).

ζ) Τις ΔΙΑΚΟΝΙΕΣ, που είναι πέντε και τις δίνει ο αρχηγός και τελειωτής της πίστεώς μας, ο Ιησούς Χριστός: “Και αυτός έδωκεν, άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε Ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους”.

 

9. Γιατί δεν έχετε εικόνες;

 

Ο Θεός από την Παλαιά Διαθήκη όρισε η λατρεία του να είναι χωρίς εικόνες ή ομοιόματα. Εξ. 20:3 «Μη κάμης εις σεαυτόν είδωλον, μηδέ ομοίωμά τινός, όσα είναι εν τω ουρανώ άνω, ή όσα εν τη γη κάτω, όσα εν τοις ύδασιν υποκάτω της γής· μη προσκυνήσης αυτά μηδέ λατρεύσης αυτά· διότι εγώ Κύριος ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος,»

Αλλά και στην Καινή Διαθήκη ο Ιησούς Χριστός όταν ρωτήθηκε από την Σαμαρείτισσα τον σωστό τρόπο λατρείας του Θεού η απάντηση που αφορούσε την νέα διαθήκη ήταν «εν πνεύματι και αληθεία» Ιωαν. 4:23 «Πλην έρχεται ώρα, και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. Ο Θεός είναι Πνεύμα, και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι.»

Σχετικά με την εικαστική, αισθητική ή και την διδακτική χρήση των εικόνων η εκκλησία δεν έχει κάποια ξεχωριστή θέση-άποψη.

 

10. Ποιά η θέση της εκκλησίας για τον γάμο;

 

Σε μια εποχή όπου οι οικογενειακές αξίες είναι σε σοβαρή πίεση και τα παραδοσιακά θεμέλια της οικογένειας φαίνεται να καταρρέουν, η εκκλησία αναγνωρίζει την ανάγκη της διδασκαλίας σχετικά με την βιβλική θεώρηση του γάμου.
Ο γάμος ορίστηκε από τον Θεό. Ο Δημιουργός του κόσμου τους έκανε άνδρα και γυναίκα και είπε: {Ματθ. 19:4,5 «Ο δε αποκριθείς είπε προς αυτούς· Δεν ανεγνώσατε ότι ο πλάσας απ’ αρχής άρσεν και θήλυ έπλασεν αυτούς και είπεν, Ένεκεν τούτου θέλει αφήσει άνθρωπος τον πατέρα και την μητέρα και θέλει προσκολληθή εις την γυναίκα αυτού, και θέλουσιν είσθαι οι δύο εις σάρκα μίαν;»}. Το σχέδιο του Θεού για τον γάμο χρονολογείται από την αρχή της ανθρωπότητας. Η οικογένεια όπως την έκανε ο Θεός λειτουργεί ως μέσο πολλαπλασιασμού της ανθρώπινης δημιουργίας Του.
Ο γάμος περιλαμβάνει την βαθύτερη ενότητα του άνδρα με την γυναίκας στην κοινωνική και φυσική έκφρασή της. Η πρώτη γυναίκα, αναφέρθηκε ως η κατάλληλη βοηθός για τον άνθρωπο {Γεν. 2:18 «Και είπε Κύριος ο Θεός, Δεν είναι καλόν να ήναι ο άνθρωπος μόνος· θέλω κάμει εις αυτόν βοηθόν όμοιον με αυτόν.»}, το τέλειο συμπλήρωμα {Γεν. 2:23 «Και είπεν ο Αδάμ, Τούτο είναι τώρα οστούν εκ των οστέων μου και σαρξ εκ της σαρκός μου· αύτη θέλει ονομασθή ανδρίς, διότι εκ του ανδρός αύτη ελήφθη.»} Ο Θεός τους προορίζει να μοιραστούν τόσο τις ευλογίες όσο και τις ευθύνες. Η αμοιβαία εκτίμηση και αγάπη ενισχύει την σχέση του γάμου. Ο Θεός προορίζει αυτή την σωματική, συναισθηματική, διανοητική και πνευματική ένωση να εστιάζεται σε ένα εταίρο.

Ο γάμος είναι μια αποκλειστική σχέση, μια δια βίου ένωση των πιστών. {Ματθ. 19:6 «Ώστε δεν είναι πλέον δύο, αλλά μία σαρξ. Εκείνο λοιπόν το οποίον ο Θεός συνέζευξεν, άνθρωπος ας μη χωρίζη.»}. Η Παλαιά Διαθήκη αναγνώριζε την πολυγαμία αλλά εξακολουθεί να δηλώνει ότι η μονογαμία ήταν το ιδανικό {Ψαλμ.128:3 «Η γυνή σου θέλει είσθαι ως άμπελος εύκαρπος εις τα πλάγια της οικίας σου· οι υιοί σου ως νεόφυτα ελαιών κύκλω της τραπέζης σου», Παρ. 5:18 «η πηγή σου ας ήναι ευλογημένη· και ευφραίνου μετά της γυναικός της νεότητός σου.»,}.

Ο γάμος είναι ένα συμβόλαιο, μια επίσημη δεσμευτική συμφωνία που έγινε ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων. Η θρησκευτική τελετή του γάμου πέρα από την νομική της υπόσταση τονίζει ότι ο γάμος είναι κάτι περισσότερο από μια νομικά δεσμευτική συμφωνία δυο ανθρώπων. Η εκκλησία έχει την ευθύνη να βοηθήσει, να υποστηρίξει και να γαλουχήσει το γάμο που έχει επιβεβαιωθεί με δημόσιες υποσχέσεις.

Η σχέση μεταξύ του συζύγου και της συζύγου θα πρέπει να λειτουργεί παράλληλα με την σχέση μεταξύ Χριστού και Εκκλησίας {Εφες. 5:23-30 «διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος. Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται εις τον Χριστόν, ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα. Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκάς σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής,διά να αγιάση αυτήν, καθαρίσας με το λουτρόν του ύδατος διά του λόγου, διά να παραστήση αυτήν εις εαυτόν ένδοξον εκκλησίαν, μη έχουσαν κηλίδα ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλά διά να ήναι αγία και άμωμος. Ούτω χρεωστούσιν οι άνδρες να αγαπώσι τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Όστις αγαπά την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά· διότι ουδείς εμίσησέ ποτέ την εαυτού σάρκα, αλλ’ εκτρέφει και περιθάλπει αυτήν, καθώς και ο Κύριος την εκκλησίαν· επειδή μέλη είμεθα του σώματος αυτού, εκ της σαρκός αυτού και εκ των οστέων αυτού.»}.
Ο σύζυγος θα πρέπει να αγαπάει την σύζυγό του όπως ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία και παρέδωσε τον εαυτόν του για αυτήν. {Εφες. 5:25 «Οι άνδρες, αγαπάτε τας γυναίκάς σας, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ αυτής,»} Η σύζυγος θα πρέπει να υποτάσσεται στον άνδρα της, όπως η Εκκλησία θα πρέπει να υποτάσσεται στον Κύριο. {Εφες. 5:22-24 «Αι γυναίκες, υποτάσσεσθε εις τους άνδρας σας ως εις τον Κύριον, διότι ο ανήρ είναι κεφαλή της γυναικός, καθώς και ο Χριστός κεφαλή της εκκλησίας, και αυτός είναι σωτήρ του σώματος. Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται εις τον Χριστόν, ούτω και αι γυναίκες ας υποτάσσωνται εις τους άνδρας αυτών κατά πάντα.»} Αλλά είναι μια εσφαλμένη εκτίμηση των Γραφών να νομίσει κάποιος ότι μπορεί η συμπεριφορά του ανδρός να είναι δικτατορική. Η Γραφή λέει υποταγή ο ένας στον άλλο με σεβασμό στον Χριστό {Εφες. 5:21 «υποτασσόμενοι εις αλλήλους εν φόβω Θεού.»} Μόνο αν η υποταγή αυτή έρχεται από την αγάπη της καρδιάς μπορεί να λειτουργήσει. Ο σύζυγος έχει την ιδιαίτερη ευθύνη για την πνευματική καθοδήγηση της οικογένειας και την ευημερία της οικογένειας, ενώ η γυναίκα έχει την ευθύνη σαν γονέας. Η γυναίκα δεν είναι κατώτερη από τον άνδρα. Και οι δυο έχουν πλήρη αξιοπρέπεια και στέκονται ίσα ενώπιον του Θεού. Στις οικογένειες που ο πατέρας δεν είναι χριστιανός ή αρνείται να παρέχει πνευματική καθοδήγηση, είναι σωστό αυτή την ευθύνη να την αναλάβει η μητέρα. Η πνευματική καθοδήγηση είναι απαραίτητη στα παιδιά {Παρ. 22:6 «Δίδαξον το παιδίον εν αρχή της οδού αυτού· και δεν θέλει απομακρυνθή απ’ αυτής ουδέ όταν γηράση.»}
Μια ευτυχισμένη σχέση γάμου πραγματοποιείται όταν και οι δυο σύζυγοι κάνουν τον Χριστό κέντρο της σχέσης τους. Με τον Χριστό ως αρχηγό ο γάμος έχει εξαιρετική ευκαιρία να πετύχει.

 

ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ:

 

Για τις σχέσεις γάμου που έχουν διαλυθεί είτε έχει έρθει ο χωρισμός είτε όχι, η διδασκαλία πρέπει να γίνει με ευαισθησία και κατανόηση. Στη διδασκαλία θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην βιβλική άποψη περί γάμου, και την ίδια ώρα να μιλά για αγάπη, συγχώρεση, θεραπεία στις ανθρώπινες καρδιές που έχουν βιώσει μια διαλυμένη σχέση. Το Αγιο Πνεύμα που μας οδηγεί σε όλη την αλήθεια είναι αυτός που μπορεί να βοηθήσει ώστε η μετάδοση των μηνυμάτων να γίνει χωρίς να θίγονται οι άλλοι.
Μόνο με την ισχυρή διδασκαλία από την εκκλησία περί της ιερότητας και της μονιμότητας του γάμου μπορεί να αναστραφεί η σημερινή τραγική εξέλιξη με τους διαλυμένους γάμους στην κοινωνία μας.
Σε πολλά ζευγάρια μια φυσική, σωματική έλξη και μια ανεξέλεγκτη σεξουαλική σχέση μπορεί να οδηγήσει σε γάμο. Αυτό το μονοπάτι μπορεί εύκολα θα οδηγήσει στην καταστροφή. Η πνευματική και διανοητική οικειότητα – σχέση θα πρέπει να έχει προηγηθεί του γάμου και της σωματικής σχέσης.
Η εκκλησία απευθύνει έκκληση σε κάθε ζευγάρι που σχεδιάζει τον γάμο να κάνει μια ειλικρινή συζήτηση πολύ πριν. Οι γάμοι θα πρέπει να βασίζονται στην ειλικρίνεια και στην τιμιότητα των δυο συζύγων.
Είναι επιτακτική ανάγκη ο γάμος να καθοριστεί με τον Χριστό στο κέντρο. Μια τέτοια δέσμευση δεν μπορεί να γίνει από ένα μόνο των συζύγων. Είναι λάθος λοιπόν να παντρεύεται κάποιος με την ελπίδα ότι με τον καιρό θα επηρεάσει τον ή την σύζυγο να ζήσει με τον Χριστό.
Όλοι οι χριστιανοί δεν θα πρέπει να ξεχνούν μια βασική οδηγία των γραφών {Β Κορ. 6:14 «Μη ομοζυγείτε με τους απίστους· διότι τίνα μετοχήν έχει η δικαιοσύνη με την ανομίαν; τίνα δε κοινωνίαν το φως προς το σκότος;»} που μπορεί να φέρει μεγάλο πόνο και σοβαρές συνέπειες για όσους την παραμελούν.