Αρχική
Πρόσφατα Κηρύγματα Κυριακής Κηρύγματα Διάφορα Μαθήματα Επισκέπτες Ομολογίες
25 Ιανουαρίου 2013 - 14.18.07
Δείτε περισσότερα...
Ας αποφασίσουμε πριν να είναι αργά

bible2

 

Πολλές αποφάσεις έχουμε πάρει στη ζωή μας και θέλουμε να τις εκτελέσουμε, αλλά είτε από αμέλεια, είτε από μεγάλη μέριμνα, είτε ακόμη από κάποιο φόβο, συνεχώς αναβάλλουμε. Κάποια στιγμή τελικά ξεκινάμε, αλλά είναι αργά.

 

Δεν είναι ανάγκη να μιλήσουμε για τραγικά περιστατικά, όπως είναι ένας καρκίνος που μπορεί να παρουσιαστεί στο σώμα μας. Εμείς λέμε ότι θα πάμε στο ιατρό κάποτε να δούμε τι είναι αυτό το πράγμα τέλος πάντων και τελικά όταν αποφασίζουμε να πάμε μας λένε ότι είναι αργά.

 

Ας μιλήσουμε για κάτι πιο απλό. Από τη τερηδόνα ενός δοντιού μας. Θέλω να πάω να το σφραγίσω στον οδοντίατρο για να σταματήσει εκεί το κακό. Δεν βρίσκω ώρα όμως, διότι όλο κάτι μου τυχαίνει και αναβάλλω συνεχώς. Τελικά, κάποιος πόνος στο δόντι, κάποια δυσοσμία, κάποια αδιαθεσία με αναγκάζει και αποφασίζω να πάω στον οδοντίατρο. Αυτός το εξετάζει, του βγάζει και μια ακτινογραφία και λέει: «Δυστυχώς δεν σφραγίζεται. Έχει καταστραφεί ολόκληρο. Μόνο εξαγωγή παίρνει. Είναι αργά.» Το κακό μπροστά σε άλλα είναι μικρό. Όμως μπορούσα να σώσω το δόντι μου με ένα καλό σφράγισμα και να μη το χάσω.

 

Πολλές φορές παίρνουμε την απόφαση να διορθώσουμε τα πράγματα αλλά, δυστυχώς, είναι πολύ αργά.

 

Οι πέντε μωρές παρθένες διαπίστωσαν ότι δεν έχει λάδι η λάμπα τους και σιγόσβηνε. Ήταν όμως μεσάνυχτα όταν πήγαν να αγοράσουν λάδι. Γνώριζαν που πουλούσαν λάδι, αλλά ήταν πολύ αργά, μεσάνυχτα κι όλα ήταν κλειστά.

 

Οι πέντε φρόνιμες παρθένες όμως είχαν πάρει μαζί τους ένα δοχείο με λάδι, μήπως ξεμείνουν από λάδι και σβήσει η λάμπα τους. Γι’ αυτές ποτέ δεν ήταν αργά, διότι είχαν ήδη προετοιμαστεί για την ώρα της ανάγκης.

 

Πολλές φορές μετανοούμε για κάτι που κάνουμε και ξέρουμε ότι μας βλάπτει. Όμως δεν μπορούμε να το αποβάλλουμε και συνε- χώς το έχουμε υπ’ όψιν μας να το αποβάλλουμε, αλλά δυστυχώς το αναβάλλουμε.

 

Όταν, όμως, πάθουμε κάτι, ο ιατρός διαπιστώνει ότι αυτό έγινε λόγω της κακής συνήθειας που είχαμε.

 

Αποφασίζουμε με θετικό τρόπο να το κόψουμε. Είναι όμως αργά. Η καταστροφή δεν διορθώνεται. Αν είναι Έιντς (Aids), αν είναι καρκίνος του πνεύμονα, αν είναι κίρρωση του ύπατος, αυτά δεν διορθώνονται. Δεν θεραπεύονται με κανένα τρόπο και η κατάληξή τους είναι ο θάνατος.

 

Ο Κύριος μας ο Ιησούς Χριστός ερωτήθηκε από κάποιον ακροατή Του: «Κύριε, ολίγοι άρα είναι οι σωζόμενοι; Ο δε είπε προς αυτούς, Αγωνίζεσθε να εισέλθητε δια της στενής πύλης, διότι πολλοί, σας λέγω, θέλουσι ζητήσει να εισέλθωσι, και δεν θέλουσι δυνηθή. Αφού σηκωθή ο οικοδεσπότης και αποκλείση την θύραν, και αρχίσητε να στέκησθε έξω, και να κρούητε την θύραν, λέγοντες, Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς, και εκείνος αποκριθείς σας είπη, Δεν σας εξεύρω πόθεν είσθε, τότε θέλετε αρχίσει να λέγητε, Εφάγομεν έμπροσθέν σου και επίομεν, και εν ταις πλατείαις ημών εδίδαξας. Και θέλει ειπεί, Σας λέγω, δεν σας εξεύρω πόθεν είσθε, φύγετε απ’ εμού, πάντες οι ερ- γάται της αδικίας.» Λουκ. ιγ: 23-27

 

Αυτοί οι άνθρωποι, οι εργάται της αδικίας, γιατί δεν μπήκαν στη στενή πύλη; Δεν μπήκαν γιατί ήταν απασχολημένοι με την εύκολη ζωή της αμαρτίας. Με το ψεύδος, με την απάτη, με τις εύκολες απολαύσεις της ζωής, με το εύκολο κέρδος της αδικίας.

 

Δεν λογάριασαν ότι κάποτε θα τελειώσει η ζωή τους σ’ αυτόν τον κόσμο και θα δώσουν λόγο στο Θεό για ότι έκαναν. Δεν λογάριαζαν τέτοιο πράγμα, διότι δεν το πίστευαν και ποτέ δεν το εξέτασαν. Ήταν νέοι και δυνατοί και θεώρησαν χάσιμο χρόνου να ερευνή- σουν και να μάθουν ότι δεν είμαστε μόνοι μας στη γη αυτή, αλλά υπάρχει ο Δημιουργός του σύμπαντος κόσμου.

 

Μερικοί μετανοούν στο τέλος της ζωής τους ή σε γεροντική ηλικία όταν δουν ότι το τέλος της επίγειας σταδιοδρομίας τους έφθασε. Τότε συγκεντρώνονται. Διερωτώνται με σοβαρότητα. Θα πεθάνω, που θα πάω; Υπάρχει άλλος κόσμος; Υπάρχει Θεός; Υπάρχει τρόπος να σωθώ; Τότε παρουσιάζεται μπροστά τους ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου, έτοιμος να πιάσει από το χέρι κάθε άνθρωπο και να τον οδηγήσει «εις βοσκάς χλοεράς, εις ύδατα αναπαύσεως.» Αν γνωρίσει το Χριστό, φεύγει χαρούμενος από τον προσωρινό αυτόν κόσμο με χαρά και ζωντανή ελπίδα. Αξίζει, όμως, από τώρα να πάρεις τη σωστή απόφαση της πίστης στον Ιησού Χριστό!

 

Λεωνίδας Φέγγος